Social Icons

twitterfacebooklinkedinemail

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

Πότε δεν χρειάζεται εγχείρηση η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου

Η δισκεκτομή για κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι από τις πιο επιτυχημένες επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη. Όταν ακολουθούνται οι ενδείξεις το ποσοστό επιτυχίας φθάνει το 98%.
Η εγχείρηση επιταχύνει τη φυσική ιστορία της νόσου, δηλαδή ο ασθενής γίνεται πιο γρήγορα καλά. 
Στις περιπτώσεις που ο πόνος είναι έντονος και δεν αντιμετωπίζεται με παυσίπονα ή όταν υπάρχει παράλυση ή επιδεινούμενα νευρολογικά συμπτώματα, η απόφαση για εγχείρηση είναι εύκολη.
Όταν όμως μετά την οξεία φάση τα έντονα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει και ο ασθενής έχει μόνο ενοχλήματα τι κάνεις ; Ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα πότε θα γίνω καλά γιατρέ; 
Η απόφαση να χειρουργήσεις έναν ασθενή με ήπια σχετικά συμπτώματα από κήλη δίσκου είναι δύσκολη. Μεγαλύτερη σημασία έχει η επιθυμία του ασθενή. 
Πρόσφατη δημοσίευση προσπαθεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα πόσο πρέπει να διαρκεί η συντηρητική αγωγή για ισχιαλγία από κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Η μελέτη επιβεβαιώνει την δική μας κλινική εμπειρία ότι ασθενείς που βελτιώνονται γρήγορα, μέσα στις πρώτες 8 εβδομάδες, δεν χρειάζεται τελικά να χειρουργηθούν. Ασθενείς που δεν έχουν βελτιωθεί σημαντικά τους 2 πρώτους μήνες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων δεν πρόκειται να γίνουν τελείως καλά περιμένοντας.Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουν ενοχλητικά συμπτώματα μετά από ένα χρόνο λόγω ατελούς θεραπείας της οσφυικής ριζίτιδας.

Διαβάστε το άρθρο:
J Neurosurg Spine 19:301–306, 2013: The impact of early recovery on long-term outcomes in a cohort of patients undergoing prolonged nonoperative treatment for lumbar disc herniation.

Δείτε μια ανάλογη περίπτωση στο orthospine.gr

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013

Έχει σημασία η μέθοδος της εγχείρησης για αντιμετώπιση της ισχιαλγίας που οφείλεται σε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου;

Η εγχείρηση για κήλη του οσφυϊκού μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι η πιο συχνή εγχείρηση που γίνεται στη σπονδυλική στήλη και λέγεται δισκεκτομή. Ο σκοπός αυτής της εγχείρησης είναι μόνο η αποσυμπίεση της νευρικής ρίζας (του νεύρου) που πιέζεται από την κήλη και η ανακούφιση από τον πόνο στο πόδι. Η εγχείρηση γίνεται όταν υπάρχει συνεχής πόνος στο πόδι (ισχιαλγία ή μηραλγία) για τουλάχιστον 6 εβδομάδες ή και νωρίτερα εάν υπάρχει παράλυση (πλήρης αναστολή της λειτουργίας του νεύρου). Η δισκεκτομή δεν πρέπει να γίνεται ποτέ προληπτικά ("για να μην παραλύσεις") και ποτέ όταν υπάρχει μόνο πόνος στη μέση (οσφυαλγία) χωρίς πόνο στο πόδι.

Οι πρώτες εγχειρήσεις για αντιμετώπιση της συμπτωματικής κήλης του μεσοσπονδύλιου δίσκου άρχισαν να γίνονται πριν από 80 περίπου χρόνια (Mixter WJ, Barr JS: Rupture of the intervertebral disc with involvement of the spinal canal. N Engl J Med 211: 210-215, 1934) και τη δεκαετία του 70 άρχισαν να χρησιμοποιούνται και να εξελίσσονται μέσα, για τη μεγέθυνση του χειρουργικού πεδίου (μεγεθυντικά γυαλιά και χειρουργικά μικροσκόπια). Από τότε άρχισε και η διάκριση της ανοικτής δισκεκτομής χωρίς μικροσκόπιο και της μικροδισκεκτομής (όχι λιγότερη ή μικρότερη εγχείρηση αλλά εγχείρηση με επαρκή φωτισμό και μεγεθυμένο χειρουργικό πεδίο).

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ματαιοδοξία των χειρουργών έδωσαν τη δυνατότητα στην ιατρική βιομηχανία να αναπτύξει μια πληθώρα τεχνικών - με τα ανάλογα εργαλεία και το κόστος χρήσης που τα συνοδεύει - για την επεμβατική αντιμετώπιση της τόσο συχνής παθολογίας του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Σήμερα ο χειρουργός σπονδυλικής στήλης έχει πολλές επιλογές για την αντιμετώπιση της ισχιαλγίας και αντίστοιχα ο ασθενής μπορεί να επιλέξει όχι μόνο τον γιατρό αλλά και τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα του.

Οι διαθέσιμες χειρουργικές τεχνικές σήμερα για την εκτέλεση της δισκεκτομής είναι εκτός της κλασσικής ανοικτής μεθόδου και της μικροδισκεκτομής, η διαδερμική ενδοσκοπική δισκεκτομή και η δισκεκτομή δια μέσω σωληνωτών διαστολέων που μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ελάχιστης επεμβατικότητας χειρουργικές τεχνικές γιατί ελαχιστοποιούν το χειρουργικό τραύμα που προκαλείται για την προσπέλαση της κήλης.

Η συγκριτική ανάλυση των αποτελεσμάτων των παραπάνω μεθόδων έδειξε ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους. Οι τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας προσφέρουν μικρότερο χρόνο νοσηλείας και ταχύτερη ανάρρωση. Σε ότι αφορά όμως τα μακροχρόνια αποτελέσματα δεν φαίνεται να πλεονεκτούν. Κοστίζουν όμως περισσότερο γιατί χρησιμοποιούνται ειδικά εργαλεία και αναλώσιμα.

Στην πραγματική ζωή τα καλύτερα αποτελέσματα στις εγχειρήσεις σπονδυλικής στήλης επιτυγχάνονται όταν ο χειρουργός ξέρει τι κάνει και βλέπει τι κάνει κατά τη διάρκεια της εγχείρησης.

Άλλες μέθοδοι όπως η διαδερμική πυρηνόλυση, η δισκεκτομή με laser, η δισκοπλαστική με ραδιοσυχνότητες ή με discogel δεν έχουν αποτελέσματα αποδεδειγμένα με αποδεκτές επιστημονικές μεθόδους και κατηγοριοποιούνται στις πειραματικές μεθόδους με περιορισμένες ενδείξεις που ακόμα αναζητούνται. Οι ασθενείς που επιλέγουν τις παραπάνω μεθόδους ως εναλλακτική θεραπεία για να αποφύγουν την εγχείρηση πρέπει να γνωρίζουν ότι πρόκειται για εγχείρηση στο δίσκο με άγνωστα μακροχρόνια αποτελέσματα.

Αναφορές
Surgical techniques for sciatica due to herniated disc, a systematic review. Eur Spine J. 2012 November; 21(11): 2232–2251.